zondag 28 september 2014

Het pelsje

Fien deed al een paar jaren met een zelfde vestje. Een zacht mouwloos vestje, gebreid van schapenwitte wol. Het vestje was ideaal voor frisse dagen, wanneer een extra vest of jas te veel was over haar jurkje of trui. Het vestje kocht ik al toen ze nog maar een klein peutertje was en het bleef haar steeds passen. Tot nu...
Ze is het vestje toch echt ontgroeid en had een nieuwe nodig. Bij Griet had ik al eens een zeer geschikt patroontje gezien, ook nog eens voorzien van een duidelijk stappenplan.


Ik vond een lap borg bij de Stoffenkraam en gebruikte voor de binnenkant een retro lapje dat ik nog had liggen. Het knoopje maakte ik erbij in dezelfde stof als de voering.


 

Ik vind het zo een lief pelsje geworden! En zo leuk en vlot om te maken. Ik denk dat ik er nog één maak, in een andere kleur. Ondanks het heerlijke zomerse weer, heeft Fien haar pelsje aan. Ze is er zo fier op!
En Roel heeft er ook al één besteld, maar dan met groen net als de boswachter. Komt voor elkaar!


vrijdag 26 september 2014

Opruimen

Al een tijdje wil ik mijn kastje eens tekenen. Het jaren 50-kastje dat ik dit voorjaar op Marktplaats vond en in mijn uppie voor op reis ging. Met de auto, maar zonder tomtom, een grote, onbekende stad in. Samen met de verkoopster sjouwde ik het kastje vanaf driehoog de trappen van de portiekwoning af en schoof mijn buit achterin de auto. Eenmaal thuis hielp mijn behulpzame buurvrouw om het naar binnen te tillen.
O, ik was zo trots. Trots op mijn kastje en minstens zo trots dat ik dat toch even geregeld had.
Nu wilde ik dat kastje héél graag hebben, al was ik eigenlijk op zoek naar een nieuw tv kastje.
Toen het in de kamer stond, sopte ik het kastje uit en stalde het zo lang in een hoek van de kamer.
Ik had namelijk helemaal geen plek voor mijn nieuwe aanwinst. Gesterkt door mijn nieuwe girlpower, sjouwde ik dus de hoekbank naar de andere kant van de kamer en verplaatste ik ook alle apparatuur naar de andere kant. Aan het eind van de middag had mijn retro meubelstuk zijn verdiende pronkplek gekregen. De tv moest nog maar even op een tuintafeltje....




Deze week probeer ik het huis te redden van een soortement van speelgoed- en troepjesexplosie. We zijn begonnen in de woonkamer. De kasten zullen er ook aan moeten geloven. Binnenkort gaat alles nog eens van zijn plek als de stucadoor de muren komt doen en we de vloer gaan vervangen.



Ik werk na mijn werkdagen op school, hard verder aan de website. Zag je al dat ik tegenwoordig een echte internetpagina heb: www.juffrouwgroen.nl ! De site kreeg een nieuw, fris sjabloon. Ook werk ik aan de pagina's die ik heb toegevoegd.
Deze week zijn alle scans verwerkt tot drukklare bestanden en door de drukker tot kaartjes gemaakt. Heel binnenkort zal hier een pakket op de deurmat vallen en kan de etsyshop open!
In het weekend ga ik verder met opruimen en doen we wat kleine klusjes die al lang wachten om afgemaakt te worden. Misschien ga ik nog wel even achter de naaimachine of werk verder aan de kerstprenten waarmee ik deze week begon. Of.... ik ga parmantig rondlopen, op mijn nieuwe schoentjes ;-)







zondag 21 september 2014

Egels

Woont daar toch een egelfamilie in onze tuin.
Al een paar jaar geleden maakten we onder een groenblijvende heester in onze tuin een winterverblijf voor egels. Eerder zagen we wel eens een egeltje in de tuin voorbij komen, maar een bewoner van het huisje kwam er niet.
Tot ik vorige week een vreemd geluid hoorde in de tuin. Een soort hees gekuch, heel luid wel.
Eerst dacht ik dat het een verkouden voorbijganger was aan de andere kant van de heg. Maar even later hoorde ik het gekuch weer, net als de dagen erna.
Na wat grondig onderzoek van de kinderen zagen we diep in het egelhuisje toch plots een snuitje.
Het snuitje van een lief klein egeltje.
We zetten een schaaltje kattenbrokjes en een bakje water voor het egeltje klaar.
's Avonds, zo tegen zonsondergang kwam het beestje haar verblijfplaats uit geschuifeld. En wat bleek, in haar kielzog volgden drie nog kleinere egeltjes.
Nu blijven egels nooit heel lang op één plek, maar wij proberen nu toch om de beestjes zo lang mogelijk in ons tuintje te houden. Iedere avond brokjes en lekker wat hooi voor het holletje.


Het valt niet mee, te fotograferen in het donker. Zoek en zie twee rondschuifelende prikkelbolletjes.



We sloten de week af met het Rotterdamse Oogst festival. Een streekmarkt met allerhande heerlijkheid. Ook zijn er iedere maand workshops te volgen. Zo kon je ook mijn manlief er vinden met onze kippen, om te vertellen over kippen houden in de stad.
Ik was van plan om in de loop van de ochtend met de trein terug naar huis te gaan en noteerde dat de avond tevoren al in mijn dagboekje. Uiteindelijk bleven we de hele dag en reden met de auto mee terug naar huis. De kinderen vermaakten zich prima op de markt. Er werd volop gesnoept van de biologische frietjes en hoeve-ijs, frambozen en verse sapjes. Op de markt bij het Heemraadsplein, is een hele rij schommels te vinden. Ik zat er lekker in het zonnetje, terwijl de kinderen speelden.
Zie ik je er de volgende keer ook?


donderdag 18 september 2014

Dekwit

Fien en ik delen een liefde voor het werk van Annie M.G. Schmidt en Fiep Westendorp. De laatste maanden las ik nog maar eens Pluk van de Petteflet deel 1 en 2 voor, gevolgd door Otje. Fien smult van de verhaaltjes en ik van de plaatjes. 
Fiep Westerdorp is voor mij toch wel de geweldigste illustrator ooit! 
En toen was er een mooie Fiep-tentoonstelling. In het gemeentemuseum van Helmond.
Maar ja, vanuit de Randstad is dat toch wel een hele reis, dus we schoven het op de lange baan.
Toen ik op haar blog nog eens de tentoonstelling voorbij zag komen en de einddatum ervan in zicht was, besloten we om toch nog te gaan.


Vorig weekend was de laatste mogelijkheid om de tentoonstelling te bezoeken. Wat zijn we blij dat we zijn gegaan. Er was een combinatie gemaakt van heel veel originele werken met decorstukken die zo uit de boeken lijken te komen.
Volgens de kinderen was dit het allerleukste museum waar ze ooit zijn geweest. Ze stonden dan ook bij binnenkomst oog in oog met de échte Krullenvaar. Ze konden kokken met Tos, luisteren aan de Lispeltuut, filmpjes kijken in de huiskamer van de Stampertjes, in bad bij Floddertje en, en, en.... nog veel meer.

Veel werk herkende ik meteen uit mijn Fiep-boekencollectie. Maar hoe anders is het om de originelen te bekijken. Veel meer details zijn zichtbaar. Veel verschillende technieken in één tekening. Zo een inspiratie!
Stabiele factor in de tekeningen van Westendorp is dekwit. Dekwit??! Ja, tippex dus....
Bijna hilarisch is het om te zien dat deze briljante tekenares in zo een beetje iedere tekening foutjes of schets lijntjes weg werkte met dekwit. Tot grote ergenis van de lithograaf die het werk drukklaar moest maken.
Maar ach, het is haar vergeven. En het is bovendien een troost te weten dat zelfs Fiep wel eens buiten de lijntjes kleurde...









Helaas is de tentoonstelling nu dus afgelopen, maar als je ook werk van Fiep Westendorp wilt bekijken, kan je terecht in het Kasteeltje in Zaltbommel, waar een blijvende tentoonstelling te bezichtigen is.

zondag 14 september 2014

Appeltjes van oranje

Voor Fien maakte ik een bloesje voor het najaar. 
De appeltjes op een lapje van Kokka dat ik vorig jaar al kocht, vond ik helemaal passen bij de appeloogsttijd in september.
Ik gebruikte het patroon voor de Mara-blouse van Compagnie M.
De beschrijving bij het patroon is erg duidelijk en het ineen steken van het bloesje ging vrij gemakkelijk.
Ik maakte zelf paspel van een stuk biaisband. Hier liet ik al eens zien hoe dat gaat.


 Het patroon geeft verschillende opties voor de mouwtjes, maar ik tekende een heel nieuw mouwtje.
Op haar blog zag ik de Mara-blouse met tulpmouwtjes. Dat vond ik zo liefjes, dat ik besloot ze ook te maken.
Het is een heel schattig bloeske geworden, dat ik vast en zeker nog eens zal maken. Met dit mooie weer kan Fien het bloesje zo dragen, maar met wat frissere dagen kan het met een vestje nog heel lang gedragen worden.



vrijdag 12 september 2014

Een voorproefje

Sinds de kinderen weer naar school gaan, heb ik naast mijn 'gewone' werk, een extra werkdag ingepland.
Op donderdag ga ik, bijna nog met mijn jas aan, om half negen achter mijn keukentafel zitten en werk de hele dag aan mijn tekeningen. Het is heerlijk om daar bewust tijd voor te nemen.
Momenteel ben ik bezig met het opzetten van mijn eigen etsy-shop. In de webwinkel ga ik kaarten en kleine prints verkopen van mijn tekeningen. Naast al bestaand materiaal, heb ik hard gewerkt aan wat prenten rondom de komende herfst. Binnenkort gaan ze onder de scanner en kunnen ze als kaart gedrukt gaan worden.
Het afgewerkte prentjes houd ik nog even geheim, maar zie krijg je alsvast een voorproefje:






zondag 7 september 2014

Pesto

Haa, het is weer eens tijd voor een receptje!
De laatste twee weekenden hebben we op zaterdagavond tot in de laatste uurtjes doorgewerkt.
Het is inmiddels traditie dat we aan het eind van de zomer samen met vrienden een wintervoorraad aanleggen. Van pesto wel te verstaan.
Aan het begin van het seizoen zetten we de kas op de moestuin vol met kleine basilicumplantjes.
Onder de tomatenplanten groeien ze uit tot een vol bed met prachtig groene blaadjes.
Een zalige geur komt je tegemoet als de kas open gaat.
Nu de planten volgroeid zijn, plukken we de planten en komen met boodschappentassen vol thuis om ermee aan de slag te gaan.
Onze keukentafel is dan bedekt met een enorm berg basilicum en we plukken alle blaadjes van de takjes.
We schaven er een kilo oude kaas bij, roosteren een pond of wat pijnboompitten en pellen een paar bollen knoflook.
Het is een hele klus, maar onder het genot van een lekker wijntje en goede gesprekken is het allesbehalve vervelend werk.
Tegen een uur of elf is al het voorwerk klaar en gaat het grote mengen en proeven beginnen.
Nog een beetje kaas, flink wat zout of nog wat pijnboompitten?
Al proevend ontstaat de beste pesto ooit.
Een hele schaal pesto, gemaakt van de beste verse ingrediënten, veel gezelligheid en een nodig portie liefde.



Wil je ook pesto maken? Dat hoeft natuurlijk niet op zulk grote schaal. Meng en proef wat de pesto nodig heeft om tot jou persoonlijke smaak te komen. Begin met het vermalen van de blaadjes, dat kan in een vijzel. Wil je wat meer maken is een keukenmachine ook prima. Daarna stamp je de knoflook en pijnboompitten fijn. Rasp de kaas. Zet tenslotte keukenzout en olijfolie klaar. Houd alle ingrediënten even apart en meng de smaakmakers in kleine porties bij de basilicum. Zo kan je steeds proeven wat de pesto nodig heeft.

Pesto kan je heel goed invriezen. Heerlijk voor die koude, gure dagen dat al dit fijne groen even niet voor handen is. In kleine bakjes met deksel, maak je handige kleine porties. Dek de pesto af met wat keukenfolie, voordat je het dekseltje erop doet.