donderdag 31 oktober 2013

Een Italiaanse herfst

Wat is er heerlijker en herfstiger dan manden vol kastanjes zoeken in het bos of in het park? Niets volgens mij. Als het weer het even toe laat, zijn wij in de weekenden en op vrije middagen buiten te vinden om herfstschatten te zoeken en door de gevallen bladeren te rennen.
Gisteren trokken mijn man en kinderen erop uit. Op zoek naar tamme kastanjes. Eenmaal thuis werd de barbecue aangestoken en werden de kastanjes gepoft. Heel veel gloeiend hete kastanjes werden er ter plekke gepeld en op gesnoept. Gelukkig bleef er nog een hele schaal over, die verwerkt kunnen gaan worden in allerlei lekkere gerechtjes.


Kastanjes zijn, samen met peer en pompoen, voor mij de ultieme herfstlekkernij. Al vaak maakte ik kastanjesoep (goed recept in 'groeten uit Transitië' ) en experimenteert manlief met kastanjebrood.
Ik ging aan de slag met een recept uit Jamie magazine van vorig jaar. Jamie Oliver maakte een ragout met gemalen hertenvlees en kastanjetagliatelle. Natuurlijk ook heel smakelijk, maar ik vereenvoudigde het recept tot ragout met rundvlees en kastanjes en verse pasta. Je zou ook gedroogde pasta kunnen gebruiken, maar ik vind dat verse pasta het gerecht hier wel heel erg verrijkt.
De ragout is echt het uitproberen waard. De smaak van kastanjes is heel toegankelijk: zacht, romig en zoet.
Ik verwachtte dus al wel dat het smakelijk zou worden, maar we hebben echt van de stoofschotel zitten smullen. De ragout heeft een volle, zachte, zoete en tegelijk kruidige smaak.
Volgende week mag mijn gezin weer op zoek naar kastanjes ;-)

Probeer het eens uit, je zult er geen spijt van krijgen....


Kastanjeragout met verse pasta

nodig:
1 wortel, zo klein gesneden als je kan
1 grote rode ui, gesnipperd
2 teentjes knoflook, fijngehakt
50 gram boter
3 laurierblaadjes
1 kaneelstokje
ongeveer 500 gram biologisch rundvlees
200 gram tamme kastanjes (vacuüm verpakt of zelf gepoft en gepeld)
geraspte nootmuskaat
klein blikje tomatenpuree
glas rode wijn
ongeveer 1 liter groentebouillon

verse pasta, zoals tagliatelle
geraspte parmezaan of oude kaas

Smelt 25 gram boter in een stoofpan en voeg de wortel, de ui, de knoflook, de laurierblaadjes en het kaneelstokje toe. Laat het afgedekt ongeveer 10 minuten zachtjes bakken, tot de groenten zacht en zoet, maar niet verkleurd zijn.
Roer het gehakt erdoor en maak het rul met een houten lepel. Blijf roerbakken tot het vrijgekomen vocht uit het vlees verdampt is.
Voeg nogmaals 25 gram boter toe en vervolgens de kastanjes en flink wat vers geraspte nootmuskaat. Roer alles even door en laat het geheel nog een kwartiertje zachtjes bakken.
Roer de tomatenpuree erdoor en voeg na een minuut de wijn toe. Roer alles nogmaals goed door.
Voeg zoveel bouillon toe, dat het mengsel net onder staat. Laat de stoofpot een half uur zachtjes stoven en roer af en toe even om.
Het is de bedoeling dat de saus inkookt tot de textuur van een bolognese-saus. Je kunt halverwege eventueel nog bouillon toevoegen als je de saus te dik of te droog vind.
Kook als de saus bijna klaar is, de verse pasta volgens de gebruiksaanwijzing.

Serveer de ragout en de pasta apart en voeg zoveel saus aan je pasta toe als je wilt. Strooi er de kaas over.
Waarschijnlijk heb je ruim voldoende ragout over om te bewaren. Mits je er nog geen pasta aan hebt toegevoegd blijft de ragout drie dagen goed in de koelkast, maar is ook ingevroren natuurlijk prima te bewaren.


Let op: Als je zelf kastanjes wilt poffen, moet je er wel zeker van zijn dat je tamme kastanjes neemt. Wilde of paardenkastanjes zijn namelijk giftig en geven maagproblemen. Twijfel je, dan kan je in de meeste supermarkten terecht voor prima, ook heel smakelijke vacuüm verpakte kastanjes.


zondag 27 oktober 2013

Er was eens een mooi stofje...

Een jaar geleden kwam ik bij haar voor het eerst een jurk van een Vogue patroon tegen. Ik was meteen verliefd en na lang zoeken vond ik het patroon hier



De jurk werd het laatste project dat ik af rondde op naailes. Het is een heerlijke jurk, die ik alle seizoenen draag.  's Zomers met ballerina's en nu het kouder wordt met maillot, laarzen en vest.
Om inspiratie op te doen voor kleding die ik voor mezelf wil maken, kijk ik vaak bij King Louie. Ik houd van hun retro modellen en fijne bloemen tricots. In mijn kast hangen een aantal exemplaren van het merk. Maar nu het naaien me steeds beter af gaat, vind ik er eigenlijk nog meer plezier in om mijn jurkjes zelf te maken.

Nu de herfst is begonnen vond ik het tijd voor een paar nieuwe jurken voor mijzelf. Toen ik deze jurk op pinterest tegenkwam, wist ik dat ik mijn Vogue-jurkje nog eens zou maken. Een stof in jade kleur vond ik in de nieuwe collectie van Stenzo.


Het voorpand bestaat uit twee delen. Eerst maakte ik de plooitje in het voorpand en zette daarna de pas eraan en stikte alles door.


Knoopjes kocht ik weer bij het plaatselijke fourniturenzaakje. Volgens de patroonbeschrijving dienen er knoopsgaten gemaakt te worden. Dit liet ik achterwege en naaide de knopen er zo op, aangezien ik de jurk zo ook gemakkelijk over mijn hoofd aan krijg.


De zomen aan de mouwtjes en aan de rok, stikte ik weer door met de tweelingnaald.





De fotografie voor deze blog werd verzorgd door mijn twee kinderen. Hier het model met de fotografe:-)


Ik naaide de jurk volledig op de naaimachine. Ik heb geen overlocker. Ik investeerde in een boventransportvoetje, nadat ik daar al meerdere succesverhalen over had gelezen op blogs. Wat een goede aankoop is dat geweest! De stof glijdt veel beter onder het voetje door en schuift niet weg tijdens het stikken. Je kan niet al te snel stikken met een boventransportvoetje, maar het is zeker de moeite waard om aan te schaffen als je vaker tricot naait. Het resultaat wordt netter en strakker. Ook streek ik alle naden steeds met veel stoom (naar haar goede uitleg en tips), hierdoor worden alle naden ook steviger en strakker.


woensdag 23 oktober 2013

Vakantiewerkje

Ik ben aan het genieten van een heerlijke herfstvakantie met de kinderen. Alhoewel dit vooral betekent dat ik gewoon boodschappen doe, de boel schoon houdt en de werkkamer uitmest, ondertussen probeer ik leuke uitstapjes te maken met de kinderen. 
Vandaag leek het me eens tijd voor een fijn werkje voor mezelf. Al lange tijd ben ik van plan een heus naaldenboekje te maken. Mijn naalden zaten tot dusver op papiertjes en kartonnetjes geprikt en raakte er geregeld een naald zoek in mijn naaidoos. Tijd om daar iets op te verzinnen dus!

Als je googelt op 'naaldenboekje maken'  kom je veel mooie projectjes tegen, die je zeker zullen inspireren. Tijdens het maken van het mijne maakte ik foto's. Als je aan de slag wil gaan kan je zo te werk gaan: 

Nodig:
Een aantal lapjes vilt en eventueel wat restjes vilt voor de versiering
Lint of band
Een knoopje
Borduurgaren, wederom voor de versiering

Je kunt het naaldenboekje volledig met de hand in elkaar zetten. Al gebruikte ik wel mijn naaimachine bij het aan elkaar stikken van het boekje.


Knip voor de buitenkant een lapje van 18 x 13 cm.
Knip voor de 'bladzijdes' een lapje van 16 x 11 cm en (afhankelijk van hoeveel naalden je kwijt wilt) een aantal kleine lapjes van 7,5 x 11 cm.


Leg de kleine lapjes tussen de grote 'bladzijde' , vouw dit dicht tot een boekje en naai het geheel op de vouw tot een boekje. Dit kan op de naaimachine met een boventransportvoetje of met de hand met een dikke naald en stevige draad.


Leg het boekje open op de 'kaft' en knip zo nodig de rand bij.


Geef het midden van de lange kant van de kaft aan met een speldje en leg hier het bandje langs.
Geef ook het midden van de korte kant met een speldje aan. Hier naai je later het knoopje aan.


Knip figuurtjes uit de restjes vilt en bedenk hoe je de figuurtjes op de kaft wilt hebben.
Als je tevreden bent plak je de stukjes vilt vast met een beetje hobby- of textiellijm.


Maak het ontwerp af met wat borduurwerk. Ik borduurde hier de takjes met een stiksteek. De vilten figuurtjes maakte ik ook af met borduurwerk. Ik gebruikte de helft van de streng garen, drie draden dus.



Geef het midden aan van de korte kant, waar het lintje/knoopsgat moet komen.
Zet het lintje aan de binnenkant even vast met een speldje.
Naai het knoopje nu aan de andere kant van de kaft.


Plak het boekje vast in de kaft met flink wat lijm.


Vouw het boekje dicht en controleer de breedte van de bladzijdes. Ik moest de tussenliggende bladzijdes nog wat bij knippen.

Prik je naalden op de bladzijdes van je naaldenboekje.


En je bent klaar!

woensdag 16 oktober 2013

Origami

Ik heb een voorliefde voor mooie prentjes. Ondertussen heb ik een hele bak vol met prachtige kaarten.
Zoals ik al eerder liet zien maak ik ook zelf graag fijne prentjes en kaartjes. Bijzondere gelegenheden verdienen altijd iets handgemaakt. Ik speur pinterest af naar leuke ideetjes en ga er lekker voor zitten met een kop thee.

Ik vond een tutorial om een jurkje te vouwen. Mooi voor een bruiloft leek me. Er zijn in veel winkels tegenwoordig blocs met allerlei geprint (vouw)papier te krijgen. Ik koos een blauw-groene variant voor de jurk. Ik vond de printjes zo mooi dat ik twee jurkjes maakte, om later te beslissen welke het beste bij mijn trouwende collega zou passen.


Het werd de blauwe jurk, die ik nog voorzag van een 'riempje'. De binnenzijde en de envelop beplakte ik met een bijpassend bloemenpapiertje.




Het andere jurkje kwam op een soortement behangpapiertje en wacht tussen de prentjes in de kaartenbak af tot ze ook op de post mag.


zondag 13 oktober 2013

Cowl neck jumper

Na het avontuur met het Japanse vestje, had ik zin in een gemakkelijke klus. De volgende lap ging van de stapel en ik naaide een oude vertrouwde. De cowl neck jumper van Heidi and Finn was het eerste dat ik naaide in tricot. Ik had nog heel weinig ervaring, maar toch ging het jurkje vlot in elkaar dankzij de duidelijke fotobeschrijving en de eenvoud van het jurkje.

Nu, twee jaar later maakte ik de jurk dus nog eens. Ondertussen is er al het nodige van tricot onder mijn naaimachine vandaan gerold en dan is dit patroon echt een eitje.
Waar ik echter wel mijn twijfels over heb is de maatvoering. Amerikaanse kinderpatronen worden vaak aangeduid met het aantal jaren in leeftijd, terwijl Europese maten juist gebaseerd zijn op de lengte van het kind. Het ontbreekt bij dit patroon bovendien aan een maattabel. Dus ging ik voor mijn 3,5 jarige, nu maat 3T of 4T maken. Gelukkig noteerde ik twee jaar geleden al op het patroon dat het groot valt.
Ik ging dus voor 3T. Voor de zekerheid knipte ik aan de onderkant van de panden een flink stuk aan. Maar goed ook, want anders was het jurkje zeker te kort geweest. De mouwen daarentegen waren juist veel te lang.
Als je dit jurkje ook wil maken, zou ik een goed passend tricotjurkje van je dochter nemen en die op de patroondelen leggen, om in te schatten welke maat je moet hebben en of je ergens een stukje aan moet knippen.


Ik liet het patroon zoals het is. Alleen aan de mouwen stikte ik mouwboorden (Ik gebruikte de methode uit Stof-voor-durf-het-zelvers). Ik vind de mouwen anders erg wijd. Op deze manier sluit het mooi aan en is het dus behaaglijk om te dragen.


De rand van de zoom zigzagde ik met een grote steek, alvorens hem om te plooien en door te stikken met de tweelingnaald.
De tweelingnaald en ik zijn niet echt vrienden geweest in het verleden. Al meerdere malen liep de naald vast in de stof, met als gevolg dat ik een gat in de stof trok met het los tornen.
Maar al doende wordt men wijzer. Op mijn machine blijkt het van belang dat ik heel rustig stik en dat ik de steeklengte op minimaal 3 mm instel. Gelukkig was de afwerking daardoor nu wel naar mijn zin.




Ik combineerde het kobaltblauw met een oranje riempje en maillot. Het jurkje fleurde ik nog op met een blom volgens haar beschrijving. De rest van de appelstof moet nog een bloesje gaan worden.


De col van het jurkje is veel te lang om omhoog te zetten, zoals op het patroon staat, maar is dus des te fijner om je in te verstoppen!




Na veel voor de kinderen genaaid te hebben, ga ik nu weer eens wat voor mezelf maken. Wordt vervolgd....


vrijdag 11 oktober 2013

Feesttaart

Hoera! Morgen ben ik jarig. Een huis vol visite dus!
Ik kon vandaag dus helemaal los met feesttaarten bakken. Ik maakte een heerlijke herfstcake met Amaretto en peren. Natuurlijk bakte ik ook een appeltaart. Alleen deze keer maakte ik er iets extra feestelijks van, met speculaas en amandelspijs erin. Heb je zelf ook in een herfst- of feesttaartje? Hieronder vind je de recepten:


Herfstcake

nodig:

150 gram zachte (room)boter
150 gram donkere basterdsuiker
150 gram zelfrijzend bakmeel
3 eieren
1 tl kaneelpoeder
zout

3 handperen
75 gram gepelde walnoten
15 bitterkoekjes
 flinke scheut Amaretto of amandelsiroop
poedersuiker

Verwarm de oven voor op 180C.

Hak de bitterkoekjes in stukjes. Doe ze in een kom met de Amaretto.
Laat even staan om in te trekken.

Mix in een kom de boter met de suiker zacht.
Voeg al mixend één voor één de eieren toe.
Zeef de bloem en mix het met een mespunt zout en het kaneelpoeder door het beslag.

Schil de peren en snijd ze in kleine blokjes.
Schep de peren en de bitterkoekjes door het beslag.

Schep het beslag in een ingevette springvorm en verdeel de noten erover.
Bak de cake in 60-70 minuten middenin de over gaar.
Prik met een satéprikker in de cake, om te checken of de cake gaar is.

Laat de cake afkoelen en bestrooi voor het aansnijden met poedersuiker.


Amandelappeltaart

nodig:

300 gram bloem
150 gram witte basterdsuiker
200 gram koude (room)boter
een zakje vanille suiker
1 ei
zout

6 zoetzure appels, geschild en in stukjes
1/2 el kaneelpoeder
50 gram kristalsuiker
een handje vol amandelschaafsel

100 gram speculaasjes

1/2 pakje amandelspijs
(ei om de spijs aan te maken)

Meng met de keukenmachine met deeghaken de bloem, basterdsuiker, vanillesuiker, boter, de helft van het ei en een mespunt zout tot een stevig en soepel deeg.

Pak 1/3 van het deeg in huishoudfolie en laat dit een half uurtje in de koelkast rusten.
Bekleed met de rest van het deeg een ingevette springvorm. Dek af met huishoudfolie en laat ook dit deeg in de koelkast rusten.

Verwarm de oven intussen op 200C

Meng de appelstukjes, het kaneelpoeder, de kristalsuiker en het amandelschaafsel in een kom.

Doe de speculaasjes in een boterham- of diepvrieszakje en rol het met een deegroller tot kruim.

Maak de amandelspijs aan met het ei (zie verpakking).

Haal het deeg weer uit de koelkast. Verdeel eerst het speculaaskruim over de bodem van de taart. Kruimel daarna de amandelspijs erover en schep vervolgens het appelmengsel erop.

Maak van het bolletje deeg lange slierten en maak daarmee een raster op de taart.
Bestrijk het deeg met de andere helft van het los geklopte ei.

Bak de taart gedurende 1 uur in het midden van de oven. Dek de taart eventueel de laatste 15 minuten af met aluminiumfolie, als de taart te snel verkleurd.


Nu het lastigste.... Wachten tot morgen om een stukje te proeven ;-p

woensdag 9 oktober 2013

Pippi en het Japanse vestje

Toen ik pas begon met naaien, begon ik ook op internet blogjes te lezen over het maken van kinderkleertjes.
Ik stuitte op prachtige exemplaren, gemaakt met patronen uit Japanse boekjes.
Al lange tijd stond een versie van dit prachtige vestje op mijn lijstje.
Dus bestelde ik deze zomer dan eindelijk een stapel Japanse boekjes, waaronder deze met het patroon voor het vestje:


Ik begon met een gemakkelijk patroon. Het naaien ' in het Japans'  bleek goed te doen, dus durfde ik het mezelf moeilijker te maken. Het patronenvel bleek een wirwar van lijnen en het kostte me wel wat geduld en tijd om de goede lijnen terug te vinden. Gelukkig bestaat het patroon maar uit drie delen.


Ook dit vestje ging met weinig moeite in elkaar. Ik nam er de tijd voor en paste zelfs nog wat aan. Eigenlijk heeft het vestje nog een riempje langs de achterkant. dat vond ik voor mijn meisje overbodig, met haar bolle buikje.


Ik nam de tijd om het mooi af te werken. Zo gebruikte ik bij het doorstikken van de randen een groene bovendraad en een blauwe spoeldraad. Zo is de doorgestikte draad aan de binnen- en buitenkant dezelfde kleur als de stof.


In het plaatselijke fourniturenwinkeltje vond ik prachtige knoopjes, die het vestje afmaken.
Het vestje zou eventueel omgekeerd ook gedragen kunnen worden, als je aan de binnenkant ook knoopjes bevestigd.


Bij het vestje maakte ik ook nog een rimpelrokje. De stof van het rokje komt terug als voering van het vestje. Ik gebruikte deze duidelijke uitleg voor het naaien van het rokje. De afmeting voor een rokje voor 3-4 jaar is eigenlijk te lang voor mijn kleine Fien, dus naaide ik er een brede zoom in. Zo kan het rokje eventueel later weer verlengd worden. Haar beentjes lijken momenteel namelijk wel een cm per week te groeien.


Fien wordt al een volleerd model en nam voor de foto's zelfbedachte poses aan. 




Fien is een superfan van Pippi Langkous. Ze kan de films dromen en doet net als Pippi graag wilde en gekke kunsten. Het hobbelpaard heet dus Kleine Witje. Ze kreeg het begin dit jaar voor haar derde verjaardag. Ook naaide ik toen een Pippi-pop voor haar. Ik gebruikte het geweldige boek van Tante Hilde!




Hebben jullie ook ervaring met Japanse patronen? Ben benieuwd wat je gemaakt hebt!